28/12/2020 - (h)ear i.s.m. Intro in situ @ Cultura Nova
In a Room ambient festival with live...
Dirk Serries
(BE),
Distant Fires
Burning
(BE),
Anne Wellmer
(DE),
Red Magnet
&
Einzelganger
(NL)
Live at Royal
Theater
DIT CONCERT IS
VANWEGE DE
VERSCHERPTE
CORONAMAATREGELEN
GEANNULEERD!
Sorry, Dutch only!
Tickets
Klik hier voor tickets
Datum/Tijd
28 December |
Open 19:00 |
Start 19:15
Locatie
Royal Theater
|
Stationsplein
5
| Heerlen | NL
IN A ROOM
e naam IN
A ROOM is
gefilterd uit
de titel van
het
baanbrekend
werk ‘I am
sitting in a
room’ van
componist,
schrijver en
beeldend
kunstenaar
Alvin Lucier.
Voor het eerst
opgenomen in
1969, maakte
Lucier gebruik
van zijn
opgenomen
stem,
inclusief
oneffenheden
als zijn eigen
stotteren.
Vervolgens
speelde hij de
opname af en
nam deze weer
op. Deze
handeling werd
meermaals
herhaald.
Doordat de
ruimte waarin
dit proces
zich afspeelde
invloed had op
de weergave,
ontstond na
verloop van
tijd een sterk
van het
origineel
afwijkende
variant.
Het gebruik
van de ambient
karakteristieken
tijdens het
opnemen en de
drone
frequenties
die gaandeweg
ontstonden,
waren tevens
de twee
belangrijkste
structurele
componenten
van Minimal
music. Tijdens
Ambient
festival IN
A ROOM
zullen deze
muzikale
componenten de
leiding
voeren.
IN A ROOM
dient ook als
metafoor; een
reactie op de
ontstane
relatieve
stilte, het
aangepaste
levenstempo,
de sociale
distantiëring
en eenzaamheid
die velen
ervaren in het
turbulente
2020. Iedereen
is
teruggetrokken,
fysiek,
mentaal of
beiden - IN
A ROOM.
Hoe hard
politici, de
media, social
media, 24-uurs
economie, maar
ook de
verdeelde
maatschappij
schreeuwt om
een plek in de
Corona
discussie, des
te meer wordt
het individu
uitgenodigd om
een stap terug
te doen. Het
is een mening,
een gedachte,
maar de
organisatie
van IN A
ROOM pleit
voor een meer
kalme en
minder
agressieve
houding t.o.v.
elkaar. Noem
het rust. Noem
het
ontspanning.
Noem het
contemplatie.
Ambient is een
muziekgenre
waarin we dit
allemaal weten
te vinden.
Tijdens
Ambient
festival IN
A ROOM
spelen vijf
artiesten,
allen
geworteld in
muziekgenre's
als Ambient,
Drone- en
Experimentele
muziek. De
locatie, het
Royal Theater,
biedt naast
geweldig
comfort, ook
perfect de
mogelijkheid
tegemoet te
komen aan de
heersende
Corona
maatregelen.
Zowel voor de
artiesten als
ook de
bezoekers
wordt gepaste
afstand
geboden.
Over Alvin Luciers ‘I am sitting in
a room’
'I am sitting in a room' (1969) is
een van de
bekendste
werken van
componist
Alvin Lucier,
waarin hij
zichzelf
opneemt
terwijl hij
een tekst
vertelt, en de
opname
vervolgens
weer in de
kamer afspeelt
en opnieuw
opneemt. De
nieuwe opname
wordt dan
afgespeeld en
opnieuw
opgenomen, en
dit proces
wordt
herhaald.
Omdat alle
kamers
karakteristieke
resonantie- of
formant
frequenties
hebben (zoals
b.v. verschil
is tussen een
grote hal en
een kleine
kamer), is het
effect dat
bepaalde
frequenties
worden
benadrukt
terwijl ze
resoneren in
de kamer,
totdat de
woorden
uiteindelijk
onbegrijpelijk
worden,
vervangen door
de pure
resonante
harmonieën en
tonen van de
kamer zelf. De
gereciteerde
tekst
beschrijft dit
proces in
actie - het
begint met "I
am sitting in
a room,
different from
the one you
are in now. I
am recording
the sound of
my speaking
voice," en de
grondgedachte,
die
concludeert:
"I regard this
activity not
so much as a
demonstration
of a physical
fact, but more
as a way to
smooth out any
irregularities
my speech
might have,",
verwijzend
naar zijn
eigen
stotteren.
Lucier had ook
aangegeven dat
een
voorstelling
zijn tekst
niet behoeft
te gebruiken
en dat de
uitvoering in
elke kamer mag
worden
opgenomen. De
componist
heeft het stuk
zelf opgenomen
in minstens
één ruimte die
hij esthetisch
niet
acceptabel
vond.
De eerste
opname van I
am sitting in
a room werd in
1969 gemaakt
in de
Electronic
Music Studio
van Brandeis
University.
Speelschema... (o.v.)
• 19:00 - Open
• 19:15 -
20:00 - Red
Magnet &
Einzelganger
• 20:15 -
21:00 - Anne
Welmer
• 21:15 -
22:00 -
Distant Fires
Burning
• 22:15 -
23:30 - Dirk
Serries
• 00:00 -
Sluiting
Dirk Serries (BE)
“They are always
different; they are always
the same” is
vermoedelijk de meest
kapotgebruikte quote van
John Peel. Het ging toen
over zijn favorieten The
Fall, maar hij had het net
zo goed over de albums van
Dirk Serries kunnen hebben,
want die fungeren allemaal
als aanvulling bij of
variatie op een totaalwerk
met een kern die in essentie
al jarenlang stabiel
gebleven is. Ook nu hij
tijdelijk terugkeert naar de
periode van vidnaObmana, die
zogezegd afgesloten werd in
2005.
Natuurlijk heeft Serries
lang geleden al begrepen dat
er niet zoiets bestaat als
een onherroepelijk einde van
een fase. Je sluit een
hoofdstuk dat zo’n centraal
onderdeel van je leven
geweest is immers niet
zomaar af. Dat draag je mee
en het laat, hoe omzichtig
ook, z’n sporen na in wat er
vervolgens gebeurt. Fear
Falls Burning (2005-2012) en
Microphonics (2008-...)
zouden ook niet kunnen
bestaan zonder het
voorbereidende pionierswerk
van vidnaObmana. Een groot
deel van die discografie
valt, meer nog dan Serries’
recente triomf Microphonics
XXI-XXV, in te delen onder
het minimalisme en het is
naar die “pure harmonic
sonic dwellings” van zijn
vroegere werk dat de artiest
nu teruggrijpt.
Wie dacht dat het een reis
met de teletijdmachine zou
worden en leiden tot een
plaat die recente evoluties
negeerde, kan beter z’n
verwachtingen bijstellen,
want Serries is niet in de
weer met elektronica,
didgeridoo, tapes,
percussie, blaasinstrumenten
of field recordings, die in
het verleden allemaal
passeerden, zij het niet
noodzakelijk tegelijk.
Het zijn de wapens van zijn
latere fase – een gitaar en
effecten – die centraal
staan, maar dus worden
toegepast op een creatieve
uiting die vooral harmonie
en een terugkeer naar de
essentie wil bereiken.
Net als in andere
minimalistische kunsttakken,
of het nu gaat om
architectuur of
schilderkunst, wordt immers
gewerkt met bestanddelen in
hun meest essentiele vorm.
Hoewel de intenties en
toegekende waarde kunnen
verschillen, is dit helemaal
niet zo ver verwijderd van
de uitgepuurde beelden van
Sol LeWitt, de
overrompelende
kleurexplosies van Rothko,
de raga’s van Terry Riley of
de rigide constructies van
Richard Serra. Hoewel
ambient vaak nog wordt
geassocieerd met een gebrek
aan ontwikkeling (voor een
stuk te danken aan new
age-varianten die al te
gemakzuchtig onder het mom
van verkocht werden), kan
het in essentie een zeer
uitdagende muziekvorm zijn.
Net omdat het de uitvoerende
artiest en de luisteraar
dwingt om het maximale te
halen uit een (schijnbaar)
minimum.
Je hoort immers hoe een
meester van de instrumentale
ascese zich hier volledig
laat opslorpen door en in
een wereld van waas en
schaduwen waarin contouren
en tinten vervagen zoals bij
de befaamde blurred
paintings van Richter, om
grenzen tussen het een en
ander te laten oplossen en
gelijkwaardig belang toe te
kennen aan de afzonderlijke
bestanddelen. Of hoe er niet
gesproken of gemusiceerd kan
worden in absolute termen.
Het is een schimmendans van
galmende texturen, zingende
resonanties en geloopte
gedachten waarin een
duidelijke richtingaanwijzer
afwezig blijft. Net zoals de
klassieke Japanse
houtsnedes, die soms een
triviaal natuurdetail
weergaven met een even
breekbare als elegante
puurheid, en net zoals het
eindeloze graven van Proust
en z’n talloze imitatoren,
heeft dit iets van een
poging om de tijd te doen
stilstaan en de aandacht te
schenken aan de materie die
voorhanden is. In dit geval
via een introspectie die
vrij blijft van opdringerig
drama en gewoon is wat ze
is. Of een opgaan in een
omgeving die de artiest laat
oplossen in de door hem
geschapen wereld. Een
oefening die niet zo
vanzelfsprekend is als ze
klinkt.” – Guy Peters/Enola
Serries, actief sinds 1984,
en met bijna honderd albums
op de teller, interessante
samenwerkingen (zoals
Holland Symfonia, organist
Willem Tanke, verschillende
‘free’jazz muzikanten) en
opdrachten voor VPRO en
Antwerpse Zoo, soundtracks
voor verschillende
internationale kortfilms en
bekroonde documentaires,
beweegt zich trouwens in
concert mode voortdurend in
de schemerzone tussen het
pure van zijn vidnaObmana en
zijn microphonics reeks.
Voor deze reeks van muzikale
verkenningen werkte hij
samen met een aantal van de
meeste toonaangevende labels
zoals Tonefloat, Consouling
Sounds en Important Records.
Dirk Serries blijft tevens
zijn eigenzinnige zelf.
Artistiek is hij bezieler
van het A New Wave Of Jazz
label waarin hij de grenzen
tussen experiment,
improvisatie en freejazz
verkent. Nadat hij met zowel
zijn Microphonics reeks als
onder eigen naam zijn
ambient oeuvre heeft vaarwel
gezegd, legt hij zich
volledig toe op de vrije
improvisatie en de brug naar
het minimalisme en de
avantgarde met zijn TONUS
ENSEMBLE en de numerieke
samenwerkingen met mensen
uit de free jazz en vrije
improvisatie.Tegenwoordig
beweegt Serries zich binnen
de Jazz impro. De vele
samenwerkingen worden veelal
uitgebracht op zijn eigen
label 'A New Wave Of Jazz'.
https://youtu.be/EhggfTggeKw
https://youtu.be/yxjmpWOhXWw
https://youtu.be/ySvwM8_cGyo
https://dirkserries.bandcamp.com/album/live-at-de-loods-stramproy-nl
https://dirkserries.bandcamp.com/album/epitaph-home-concert-stream
Distant Fires Burning (BE)
Distant
Fires Burning is de
ambient-outfit van
Gert De Meester, een
muzikant uit Battel,
België. Gerts
muzikale uitlaatklep
vertegenwoordigde
altijd een zeer
divers palet aan
muzikale genres.
Begonnen als bassist
voor rock-, thrash-,
funk-, popbands,
zoals er zijn: The
Hindu Needle Trick
en The Seven Laws Of
Woo, terwijl hij aan
de andere kant
elektronische muziek
maakte onder
aliassen als The
Mental Attack en
Reverend Basstorius
'Intergalactic Funk
Experience, begon
Gert meer te
experimenteren met
ambient als Distant
Fires Burning.
In 2007 begonnen als
een puur
elektronisch project
werd het al snel
duidelijk dat
Distant Fires
Burning het voertuig
was voor de zeer
persoonlijke
expressie van Gert.
Re-enter de
basgitaar, want dat
is het instrument
dat heel dicht bij
Gert staat, maar
deze keer
electronisch
geconceptualiseerd
en gemanipuleerd om
een heel uniek en
persoonlijk geluid
te creëren.
Na twee albums in
eigen beheer kwamen
releases uit bij
onder andere
U-Cover, Consouling
Sounds en het
Engelse Audiobulb.
Deze laatste blijkt
een thuishaven te
zijn voor het unieke
geluid van Distant
Fires Burning.
Gert heeft mogen
samenwerken met
artiesten als,
Stratosphere,
Misantronics,
Ashtoreth, Dirk
Wachtelaer, Jurgen
De Blonde, Alec
Ilyine en He Can
Jog. Met
Stratosphere en
Misantronics vormt
hij Synchyse, een
Glitchtronic Ambient
trio. Momenteel
werkt hij samen met
de Japanse Artiest
Seigo Aoyama aan een
album, daarnaast is
hij met drie andere
bassisten ook aan
een speciaal project
bezig en een nieuw
Distant Fires
Burning album staat
ook op stapel.
Een live
performances van
Distant Fires
Burning is altijd
geïmproviseerd, om
zo optimaal te
kunnen reageren op
de ruimtelijke
sfeer.
www.distantfiresburning.com
www.audiobulb.com/albums/AB080/AB080.htm
www.youtube.com/watch?v=_cQdkKcovTQ
www.youtube.com/playlist?list=PLhZFjfXNmzLntw6NCeXa5UpHzoi6UfI-M
https://open.spotify.com/playlist/37i9dQZF1E4oQgYyKH3F9y?si=EvbLcZb4T_K2UuuUGDQw9A
Anne Wellmer (DE)
Anne Wellmer |
nonlinear is
componiste van
elektronische
muziek,
performer en
mediakunstenaar.
Haar werk
omvat
interactive
composities,
performances,
improvisatie,
composities
voor
ensembles,
luister-hoeden,
live
electronische
muziek,
tape-muziek,
geluidswandelingen,
netwerkprojecten
en radiokunst.
Naast analoge
klanksynthese
en feedback
bepalen
fieldrecordings
en het
hoorbaar maken
van amper
waarneembare
akoestische en
elektromagnetische
fenomenen
essentiële
aspecten van
haar werk.
Als
programmeur
stelde zij in
2007 voor
Tesla in
Berlijn een
festival en
tentoostelling
samen rondom
de nederlandse
componist,
docent,
theatermaker
en kunstenaar
Dick
Raaijmakers,
wiens archief
zij tevens na
diens
overlijden in
de periode
2013 tm 2016
voor het
Nederlands
Muziek
Instituut en
het Instituut
voor Sonologie
in kaart
bracht. Voor
TAG en Dag in
de Branding in
Den Haag
cureerde zij
in 2010 een
festival over
en met de
componist
Alvin Lucier.
Zij studeeerde
zang in Mainz
en Amsterdam,
elektronische
muziek aan het
Instituut voor
Sonologie op
het
Koninklijke
Conservatorium
in Den Haag en
compositie bij
Alvin Lucier
aan de
Wesleyan
University in
Middletown/CT
(USA). Sinds
2017 is Anne
Wellmer als
docente
verbonden aan
de Generative
Arts op de
Universität
der Künste in
Berlijn. Zij
woont in Den
Haag.
http://www.nonlinear.demon.nl
https://dedcr.nl/wie/anne-wellmer
Red Magnet (NL) &
Einzelganger (NL)
Red Magnet
Red Magnet is
het solo
Drone/Soundscape/Dark
Ambient
project van
geluidskunstenaar
Leon Spek. Red
Magnet nodigt
de luisteraar
uit om muziek
te ervaren als
een
organische,
constant
veranderende
structuur.
Hij maakt
drone muziek
geïnspireerd
op de
onvoorstelbare
toonladders en
tijden van het
universum,
waar elementen
samensmelten
tot complexe
structuren die
evolueren op
onbekende
tempo's in een
onvoorstelbare
tijd.
https://soundcloud.com/red-magnet
https://redmagnet.bandcamp.com/releases
http://www.youtube.com/watch?v=VmLx1sK9-nY
http://www.leonspek.nl/redmagnet.html
Thijs
Geritz
Einzelganger
is de muzikale
alias van
Thijs Geritz,
een
autodidactische
muzikant,
radiomaker en
curator van
Kernel Panic
bij Studio
Loos (Den
Haag). Al zijn
projecten
hebben één
ding gemeen;
het gebruik
van
veldopnames
als onderdeel
van de muziek.
Thijs is
tevens
illustrator en
animator.
Daarmee
streeft altijd
naar eenvoud
in beeld, met
een duidelijke
boodschap,
zonder ruis.
Zijn
specialiteit
is het maken
van
verklarende
visuals zoals
kaarten,
processchema's,
uitlegvideo's,
infographics
en
handleidingen.
www.einzelganger-music.com
https://soundcloud.com/einzelganger
www.youtube.com/c/ThijsGeritz/videos
Cultura Nova
festival pagina
ATTENTIE!
Door
de C-crisis zijn er maar
'n zeer beperkt aantal
plaatsen beschikbaar, dus
ben er snel bij. Kaarten
zijn in de voorverkoop
verkrijgbaar via deze link
Dit concert is een
samenwerking tussen (h)ear
en Intro in Situ, en wordt
mede mogelijk gemaakt door
Cultura
Nova.
www.h-ear.org
https://introinsitu.nl
www.cultura-nova.nl
<<<
back
|
|
